بیماری تیروئید چشمی

 بیماری تیروئید چشمی یا Thyroid Eye Disease (TED) ؛ نوعی بیماری خودایمنی می باشد که در اثر ایجاد محرک های خود ایمنی و آنتی بادی هایی در گردش خون ایجاد می شود.

این آنتی بادی ها بر روی غده تیروئید و همچنین سلول‌ بافت های اطراف چشم اثر می کند و حجم بافت های عضلانی و چربی نواحی اطراف چشم و حدقه در اثر آن افزایش می یابد و اکثرا در افراد با سابقه پرکاری تیروئید دیده می شود.

اما در موارد نادری ممکن است فرد ، هیپوتیروئید ( دچار کم کاری غده ) یا یوتیروئید ( عملکرد نرمال غده تیروئید در آزمایشات ) باشد ؛ که البته در این موارد وجود آنتی بادی های تیروئیدی به تشخیص کمک خواهد کرد.

علائم تیروئید چشمی :

علائم این بیماری ، در اثر رشد و افزایش بافت چربی اطراف چشم و عضلات اطراف چشم ایجاد می گردد و به علت فضای محدود اربیت رشد بافت های اطراف کره چشم منجر به بیرون زدگی کره چشم می شود.

به دنبال بیرون زدگی و اختلال در عملکرد پلک ها و بسته شدن آن ها فرد مستعد ایجاد عوارضی همچون زخم قرنیه و در موارد شدید ، سوراخ شدگی قرنیه می گردد.

به دلیل اختلال در عملکرد عضلات اطراف کره چشم ممکن است فرد دچار انحراف چشم و محدودیت در حرکات چشم گردد.

اختلال در تخلیه وریدهای اطراف چشم ، منجر به احتقان و افزایش فشار چشم می‌گردد و در موارد شدید فشار بافت های اطراف بر‌ روی عصب بینایی سبب اختلال در عملکرد عصب می گردد.

تیروئید چشمی

به طور خلاصه علائم تیروئید چشمی شامل موارد زیر است  :

  • افزایش فشار داخل چشمی
  • بیرون زدگی کره چشم یا پروپتوز
  • اختلال عملکرد عصب بینایی
  • انحراف چشم و محدودیت حرکات چشمی
  • قرمز شدن چشم ها بخصوص در محل اتصال عضلات چشمی
  • اختلال عملکرد پلک ها و باز شدن بیش از اندازه شکاف پلکی
  • خشکی قرنیه ، زخم قرنیه و در موارد شدید و کنترل نشده سوراخ شدگی آن

چه افرادی بیشتر در معرض ابتلا به بیماری تیروئید چشم قرار دارند ؟

تیروئید چشمی غالبا افراد میانسال و خانم ها را درگیر می کند و در افراد سیگاری بروز و شدت آن بیشتر می باشد.

درمان بیماری تیروئید چشمی ( Thyroid eye disease ) :

درمان بیماری با توجه به مرحله و شدت آن انجام می شود و در ابتدا کنترل بیماری زمینه ای ضروری می باشد.

در مراحل ابتدایی ؛ مرطوب کردن سطح چشم با استفاده از قطره های اشک مصنوعی ، محدودیت مصرف نمک ، استفاده از عینک آفتابی در فضای بیرون توصیه می گردد.

در موارد آسیب حاد عصب بینایی از استروئید و سایر داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی و التهاب استفاده می شود.

باید توجه داشت که درمان جراحی به جز در موارد اورژانس باید پس از کنترل التهاب اولیه و بیماری زمینه ای انجام شود.

در موارد بیرون زدگی شدید ، کره چشم ها اصلاح و به وسیله خارج نمودن قسمتی از چربی های پشت کره چشم و همچنین تراشیدن استخوان و یا جابجایی استخوان انجام می شود.

در صورت باقی ماندن انحراف چشم ها به دنبال جراحی اولیه ممکن است نیاز به اصلاح انحراف چشم از طریق تغییر موقعیت عضلات اطراف چشم باشد.

جراحی پلک ها از طریق آزاد نمودن عضلات آن نیز گزینه دیگری جهت بهبود ظاهر و حفظ عملکرد چشم ها می باشد.